Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Ένα σκληρό ναρκωτικό...

Δευτέρα στις 6.30
Ήρθες στις 7.00
Τυχαία συνάντηση,  4 άτομα, μια παρέα!
Απόγευμα και ο ήλιος να καίει.
Πέρασαν οι ώρες, έγινες άμεσα ανάγκη
Πέρασαν οι μέρες, έγινες αρρώστια
Σκληρό ναρκωτικό, που η εξάρτηση του δεν περνάει
Που σε καταστρέφει και το γουστάρεις
Που ξεχνάς τον καύσωνα, τον ήλιο, την κούραση, το ταξίδι
Κάνει πάρτι η καρδιά και το μυαλό λογική δεν έχει
Με ένα κλικ, απλά…
Τίποτα άλλο!
Σε μια στιγμή. Σκέψη παντοτινή.
Ένα σαράκι να σε τρώει,
Σαν σάπιο πλοίο,
Μα η σαπίλα μένει…
Και συ σε άλλη θάλασσα να ταξιδεύεις ποια
Με άλλον καπετάνιο, του καλοκαιριού την πληγή ξεχνάς
Την βουτάς μέσα στο χιόνι , το αίμα να παγώσει

Μα η αιμορραγία μένει, ίσως όχι σε σένα…

Πυξαράς Δημήτρης