Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Είμαι άθεος, όχι λεπρός

Μερικοί άνθρωποι γεννιόμαστε διαφορετικοί. Μπορεί να έχουμε 2 χέρια, 2 πόδια, μύτη, αυτιά αλλά μέσα στο κεφάλι μας ο εγκέφαλος μας αντιλαμβάνεται μερικά πράγματα κάπως αλλιώς. Φυσικά αυτό συμβαίνει σε όλους, κανένας δεν είναι ίδιος με κάποιον άλλον. Εκτός από το θέμα του θρησκεύματος! Θα μου πει κάποιος ότι είναι λογικό από την στιγμή που υπάρχουν τόσες θρησκείες, ο καθένας να κάνει την επιλογή του. Επιλογή, καμιά φορά όχι και τόσο δική του αλλά της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκει. Τι γίνεται όμως όταν από τις τόσες «επιλογές» δεν διαλέγει καμία;

Κάθε μέρα λόγο επαγγέλματος έρχομαι σε επαφή με πολλούς ανθρώπους. Ο καθένας φυσικά με την νοοτροπία του. Άλλοι θρήσκοι, άλλοι λιγότερο θρήσκοι, καμιά φορά και ιερής. Πολύ σπάνια όμως θα συναντήσει κανείς άτομο που να μην εντάσσεται σε κάποια θρησκεία. Όπως λέει και η λαϊκή ρήση «να μην έχει τον θεό του»… Βέβαια ο σοφός λαός μας, το έβγαλε αυτό για άλλο λόγο. Στατιστικά λοιπόν, το να βρείς ένα άνθρωπο που να μην πιστεύει κάπου είναι πολύ σπάνιο! Τόσο σπάνιο, που όταν μας συναντά κανείς, νομίζει ότι έχουμε κάτι το μεταδοτικό.

Το να μην έχεις την ανάγκη (ή την δύναμη αν σας αρέσει) να πιστεύεις σε κάτι ανώτερο, απόκοσμο και υπερδύναμο, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα έχει απασχολήσει πολύ κόσμο.. Έχουν γραφτεί βιβλία και βιβλία, βιβλία για άλλα βιβλία και ατελείωτες μελέτες είτε ψυχολογικές είτε φιλοσοφικές. Φυσικά απάντηση δεν βρέθηκε για το αν υπάρχει η όχι θεός. Απάντηση δεν βρέθηκε και για όλους εμάς που δεν πιστεύουμε σε κάτι, εν αντίθεση με όσους πιστεύουν σε κάτι που κάποια λογική εξήγηση έχει δοθεί. Όλο αυτό μας κάνει δακτυλοδεικτούμενους… Έτσι ακριβώς όπως ήταν οι λεπροί κάποτε…


Η «αρρώστια» της αθεΐας, δεν είναι μεταδοτική. Κακά τα ψέματα, δεν είναι ούτε θέμα επιχειρημάτων ούτε βιωμάτων! Είναι θέμα φιλοσοφίας, στάση ζωής και του τρόπου που εκλαμβάνει ο καθένας την πραγματικότητα. Δεν είμαστε λεπροί ούτε άρρωστοι, είμαστε απλά άθεοι… 

Πυξαράς Δημήτρης