Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Γεια, κακές μου συνήθειες

Ξύπνησα σήμερα το πρωί
Και είπα να κόψω τις κακές συνήθειες
Γυναίκες, ξίδια και αναβολικά
Σε μια στιγμή, φύγαν πήγαν μακριά
Μια ζωή, ζώντας πλέον θα ζω
Συμβιβασμένος στης πραγματικότητας το μακελειό
                                                    
Είδα τα αδέρφια μου, να πεθαίνουν στον δρόμο
Είδα τους φίλους μου, σαπισμένους από το ξύλο
Είδα κολλητούς να μαλώνουν για ένα θηλυκό
Για τις κακές συνήθειες που πλέον δεν ακολουθώ

Σαν καλό παιδί, πλέον δεν θα τρέχω στο περιφερειακό
Την μηχανή θα παρκάρω, και θα πηγαίνω σιγά
Αυτοκίνητο οικογενειακό, λες να βγαίνουν γούστα και με αυτό;
Μια ζωή, ζώντας πλέον θα ζω
Και μια μέρα θα βρω και έναν θεό,
Σε μια γωνιά, μια εκκλησίας
Να προσεύχομαι για έναν παράδεισο
Όμορφο, ήρεμο και ιδανικό
Να μην πάνε χαμένες τόσες κακές συνήθειες

Που θυσιάστηκαν για καλό…

Πυξαράς Δημήτρης