Ξεκάρφωμα

Ξέρεις κάτι ρε γαμώτο; Σε γουστάρω!
Αλλά κάθε φορά που είσαι "δίπλα" μου, στον ίδιο χώρο μαζί μου,
θέλω να σου πω τόσα!
Πρέπει να σου πω τόσα! Και δεν μπορώ!
Δεν έχω τον χώρο και τον αέρα!
Ντρέπομαι ακόμα και να σε κοιτάξω για αυτή μου την αδυναμία.
Και νιώθω να φεύγω κάθε μέρα και ποιο μακριά σου!
Ποιο μακριά από την ευκαιρία να σε γνωρίσω.
Η αλήθεια που δεν μπορώ να σου πω, σε μορφή ποιήματος.
Έτσι για το ξεκάρφωμα!

Πυξαράς Δημήτρης

Υπάρχουν πριγκίπισσες εδώ?

Σε έβαλα μπροστά σε έναν  καθρέφτη

Ξαφνιάστηκες!

Σε ρώτησα τι βλέπεις

Μου είπες μια κοπέλα,

Μια κοπέλα; Απόρησα

Μια κοπέλα μου, επιβεβαίωσες

Και άραγε κάνω τόσο λάθος;

Μήπως δεν βλέπω καλά;

Το ξανασκέφτηκα! Πάλι το ίδιο συμπέρασμα!

Σε ξαναρώτησα, εκνευρίστηκες

«Μια κοπέλα βλέπω», είπες ξανά

Παράξενο! Η αλήθεια είναι πως και οι πριγκίπισσες δεν διαφέρουν στην όψη από τις άλλες κοπέλες

Εγώ όμως κάτι άλλο βλέπω.. Κάποια διαφορετική...

Μια πριγκίπισσα

Ευκαιρία να δούμε το ίδιο,

Και αν δεν βρούμε την πριγκίπισσα αυτή άμεσα,

Να την δημιουργήσουμε!

Άραγε, σε πόσο θα υπάρχει μια πριγκίπισσα εδώ; 

Πυξαράς Δημήτρης

Της Τροίας η ωραία Ελένη

Μάτια στρόγγυλα μεγάλα
Μαλλιά καστανά
Μια πριγκίπισσα, μάγισσα, θεά
Ακόμα και ο θεός Έρωτας, πολύ μικρός μπροστά της
Ο ωραία Ελένη, ποια Τροία για σένα θα καταστραφεί;
Σαν νέος Πάρις, να κλέψω την καρδιά σου καρτερώ
2 φιλιά, ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά

Τόσο όμορφη που ένα ψεύτικο όραμα σου προσκυνώ
ταξίδια κάνω στην μεσόγειο:
Περσία, Συρία, Αίγυπτος
Παρέα με τον Πλάτωνα, σε ψάχνουμε
Να βρούμε το γνήσιο σου εγώ.
Να σε ερωτευθούμε και να σε υμνήσουμε

Για σένα θα μπορούσαν εκ νέου να γράψουν ποιήματα ο Παλαμάς και  ο Ρίτσος
Για μια νέα ωραία Ελένη.
Μια ωραία Ελένη που δεν πήγε στην Τροία,
Δεν έχει πατέρα τον Δία
Δεν έγραψε για αυτή ο Όμηρος
Μια ωραία Ελένη που κάθε σύγχρονος Πάρις ονειρεύεται
Μια ωραία Ελένη που ακόμη και ο Έρως θα μιλούσε ξανά στην Σαπφώ
Για μια ωραία Ελένη,
Εσένα!

Πυξαράς Δημήτρης

Τριαντάφυλλα

Κόκκινα και ρόζ,

Σαν τα δυο σου χείλη                                   

Την μια κόκκινα και την άλλη ροζ

Ένα κραγιόν να παίζει με το χρώμα

Της απαράμιλλης τους ομορφιάς.

Ερωτισμός χωρίς όρια, και ένα χαμόγελο αγγελικό

Βλέμμα σκεπτικό, πινελιά στην μύχια σου γοητεία

Μαγεία, ποίηση και ζωγραφική

Τέχνες, μπροστά σου πολύ μικρές

Ανίκανες να περιγράψουν των χειλιών σου την ομορφιά

Ένα κραγιόν να παίζει ακόμα με το δίλημμα
Κόκκινα ή ροζ;

Η απάντηση, μάλλον και τα δύο!

Πυξαράς Δημήτρης

Στης Ιθάκης τα στενά δρομάκια

Σαν βρέθηκε ο δρόμος του πηγεμού για την Ιθάκη

Φτάσαμε στον προορισμό μας

Η Ιθάκη είχε αλλάξει

Ο χάρτης παλιός

Τα σοκάκια πλέον μεγάλοι δρόμοι

Κανένας γνωστός

Νέοι άνθρωποι, νέα γούστα.

Κάθομαι σκεπτικός

Δύσκολο το ταξίδι

Άραγε γιατί;

Βρίσκω μερικά δρομάκια

Φαντάζουν γνώριμα από παλιά

Από τα λίγα που έχουν μείνει,

Περιπλανώμενος σε αυτά συλλογιέμαι

Που θέλω να πάω τελικά;

Είναι τα δρομάκια λίγα, μετρημένα σε δέκα δάκτυλα

Που και τα δέκα δεν χρειάζεται να τα μετρήσεις

Που και τα δέκα σε πάν έξω από την Ιθάκη.

Βγαίνοντας από την πόλη, βλέπω μια μάγισσα γνωστή από παλιά

Κοιτάζοντας κάτω, βλέπει τον ίσκιο μου και μονολογεί

« Μακρής ο δρόμος σου γνωστέ άγνωστε. Υπέφερες για να φτάσεις! Θυσίασες πολλά! Και τώρα, σαν νέος ταξιδιώτης, καλό ταξίδι να έχεις. Για μια νέα Ιθάκη, στο μυαλό σου όμορφη και ιδανική. Σαν ταξιδιώτης, ποτέ σου δεν θα βρεις την δική σου Ιθάκη» 

Πυξαράς Δημήτρης

Ματιές και βλέμματα

Από ένα παράθυρο κοιτάς,

Σύννεφα, βροχή, μουνταμάρα

Βιαστικοί περαστικοί, βρεγμένη από την βροχή

Ένα ζευγάρι, λίγο ποιο κάτω

Χορεύει μέσα στην βροχή

Βρέχεται, κρυώνει, θερμαίνετε

Και είναι τα βλέμματα τους γεμάτα φως, έρωτα και ελπίδα

Από το παράθυρο σου κοιτάς,

Το φως ανοικτό, είναι Κυριακή πρωί

Κλεφτές ματιές, ζήλιας και θαυμασμού

Και συνεχίζεις να κοιτάς…

Ψάχνεις τριγύρω να βρεις και σύ το άλλο σου μισό

Η μοναξιά έρχεται κάθε πρωί και κάθε βράδυ

Τις μέρες τις βροχερές

Καμιά φορά και όταν βλέπεις ανθρώπους να χορεύουν…

Η  βροχή δεν σταματά, στο βρεγμένο τζάμι καθρεφτίζεται πλέον το βλέμμα σου

Το βλέμμα σου, οι ματιές σου, εσύ! 

Πυξαράς Δημήτρης

Ένα σου φιλί

Και ξυπνάς κάθε πρωί, 

ψάχνεις για το φιλί

Ένα φιλί που θα σε ξυπνήσει απ τον ύπνο τον βαθύ

Ναναι γλυκό, 

χείλι κόκκινα

Δεν θέλω πολλά,

ένα φιλί

Λίγα δευτερόλεπτα στον παράδεισο

Και μετά άσε με να περιπλανιέμαι στην κόλαση

Μην ξεχάσεις,

Όταν φεύγεις,

 ένα χαμόγελο

Ένα χαμόγελο να έχω να θυμάμαι…

Πυξαράς Δημήτρης