Χαμένες μέρες

Μέρες παράξενες,

Παράξενες μέρες

Κοίτα τριγύρω σου

Πάνε χαμένες

Πόνος παντού και αδιαφορία

Βρομάει η ατμόσφαιρα

Σηψαιμία

Ο χρόνος σου τελειώνει

Μέρες χαμένες

Μάτια στραμμένα αλλού

Δυστυχισμένα

Τα φύλα πέφτουν κάτω

Ο χρόνος σου τελειώνει

Τα χρόνια περνούν

Ο χρόνος σου τελειώνει

Μέρες σαν αυτές παράξενες

Πάνε χαμένες

Στο μυαλό έχεις πολλά

Και ο χρόνος σου τελειώνει

Μια νύχτα θα φύγεις μακριά

Το κρύο ζυγώνει

Μέρες Παράξενες

Μέρες Χαμένες

Πυξαράς Δημήτρης

Ματιές και βλέμματα

Από ένα παράθυρο κοιτάς,

Σύννεφα, βροχή, μουνταμάρα

Βιαστικοί περαστικοί, βρεγμένη από την βροχή

Ένα ζευγάρι, λίγο ποιο κάτω

Χορεύει μέσα στην βροχή

Βρέχεται, κρυώνει, θερμαίνετε

Και είναι τα βλέμματα τους γεμάτα φως, έρωτα και ελπίδα

Από το παράθυρο σου κοιτάς,

Το φως ανοικτό, είναι Κυριακή πρωί

Κλεφτές ματιές, ζήλιας και θαυμασμού

Και συνεχίζεις να κοιτάς…

Ψάχνεις τριγύρω να βρεις και σύ το άλλο σου μισό

Η μοναξιά έρχεται κάθε πρωί και κάθε βράδυ

Τις μέρες τις βροχερές

Καμιά φορά και όταν βλέπεις ανθρώπους να χορεύουν…

Η  βροχή δεν σταματά, στο βρεγμένο τζάμι καθρεφτίζεται πλέον το βλέμμα σου

Το βλέμμα σου, οι ματιές σου, εσύ! 

Πυξαράς Δημήτρης

Αφιερωμένο στην μοναξιά

Μοναξιά μου όμορφη, πόσο σε λατρεύω

Σ αγαπώ και σε μισώ, με τρως

Επιλογή μου!

Στου μυαλού μου την φυλακή, δαίμονες γυρίζουν πολλοί

Να κάνουν παρέα στην μοναξιά

Ζιζάνια τρελά

Όντα και αυτά μοναχικά

Μοναξιά μου όμορφη, τόσο κινδυνεύω να σε χάσω

Σε μιας φυλακής, σε λευκά κελιά

Κομποσκοίνι πλέκω με κόμπο χοντρό

Με μαύρη κλωστή και μαύρο κορδόνι

Και οι δαίμονες βοηθάνε σιγαλιά

Με μια καταδίκη

Χάνω το όμορφο εγώ μου,

Έναν εαυτό τραγικό,

Να απορεί:

Ποιος βασανίζεται τελικά, ο δαίμονας η ο δαιμονισμένος;

 Γιατί ο δαιμονισμένος κάποια στιγμή θα ελευθερωθεί, ο δαίμονας δεν θα γλυτώσει ποτέ!  Αρχή φόρμας

Πυξαράς Δημήτρης