Εκ παραδόξου καταδίκη

Είναι και εκείνη η στιγμή που τελειώνει η μουσική.
Η νύχτα όμως συνεχίζει.
Και εσύ κάθεσαι εκεί, κοιτάς μέσα στο σκοτάδι το ταβάνι.
Δεν βλέπεις κάτι.
Τι να δείς;
Μέσα σε όλο αυτό, πρέπει να βρεις μια λύση φωτός.
Ίσως έναν διακόπτη.

Μα πως να ανάψεις το φως όταν δεν έχεις ρεύμα;
Σαν να είσαι κουτσός και να τρέχεις να συναγωνιστείς δρομέα των 100 μέτρων.

Να κάνεις την προσπάθεια, γύρνα τον διακόπτη.
Αποτέλεσμα ξέρεις ότι δεν θα δεις.
Γεγονός τετελεσμένο από πριν.
Πατάς στο παράδοξο των πιθανοτήτων.

Ένα παράδοξο που πριν μερικά χρόνια με μαθηματικά απέδειξες ότι δεν ισχύει.
Βαράς το κεφάλι σου στο μαξιλάρι.
Σε έχουν καταδικάσει τρις εξισώσεις.
Σε έχεις καταδικάσει, εσύ!

υ.γ:Και μια που κάναμε και αναφορά σε μουσική... Το συναίσθημα του ποιήματος είναι ίδιο με αυτό του Zarathustra, όπως μας το εκφράζει ο Strauss μετά την έκτη παύση!
https://www.youtube.com/watch?v=IFPwm0e_K98

Πυξαράς Δημήτρης

Ο Γ. Ζουγανέλης μιλά στο ΣΚΑΪ για τον "αδερφό" του Σάκη Μπουλά

Συντετριμμένος από την απώλεια του Σάκη Μπουλά, ο Γιάννης Ζουγανέλης μίλησε στην εκπομπή "ΣΚΑΪ" του Νίκου Ευαγγελάτου για τον αδερφικό του φίλο και τις τελευταίες στιγμές που ήταν στο πλευρό του. 

"Το τέλος του με επαναφέρει στην ίδια τη ζωή. Η εικόνα που μένει είναι ό,τι έκανε ο ίδιος μέσα από την τέχνη", είπε αρχικά και συνέχισε: "Αυτό που με κάνει να νιώθω χαρά, λίγο καλύτερα, μέσα στον πόνο, είναι ότι είδα έναν άνθρωπο να γαληνεύει, νιώθοντας την αγαπή των φίλων του. Έφυγε ήσυχος, έφυγε με γλυκύτητα. Οι φίλοι του ερχόντουσαν πάντα με τη διάθεση να του συμπαρασταθούν με αγάπη". 

Οι δυο τους δεν ήταν απλώς φίλοι, αλλά αδέρφια, όπως παραδέχτηκε ο Γιάννης Ζουγανέλης, αναφερόμενος στην πρώτη τους συνάντηση: "Γνωριστήκαμε πριν από 40 χρόνια σε μια οντισιόν του Χατζηδάκη. Του τραγούδησε το “Αστέρι του Βοριά” και κάποια στιγμή τον ρώτησε ο Χατζηδάκης τι όργανο παίζει, γιατί αυτό ήταν προϋπόθεση για το σχήμα. Του λέει “παίζω πίκολο φλογέρα και βγάζει μια φλογέρα ίσα ίσα που φαινόταν ανάμεσα στα μούσια του και έπαιξε εκπληκτικά. Μετά, έξω, αρχίσαμε να μιλάμε, αγκαλιαστήκαμε, σαν να γνωριζόμασταν ήδη... Τον γνώρισα επί χούντας. Όταν ερχόταν σπίτι μου, στα Πατήσια, όταν βλέπαμε αστυνομικούς αρχίζαμε να τρέχουμε για να μας κυνηγήσουν. Ήταν πειραχτήρι...”.

πηγή:newsit.gr