Κρασί κόκκινο Ξυρό

Δεν θέλω τίποτα παραπάνω από το να πεθάνω ήρεμος.

Μια όμορφη μέρα, με ήλιο, ζέστη, θάλασσα και κρασί.

Κρασί κόκκινο ξυρό, και ας μην το πίνω.

 Να μυρίζω απλά το άρωμα του…

Να θυμάμαι την γεύση του…

Δίπλα στην θάλασσα, μόνος με το κρασί μου!

Αυτό το κρασί, την μόνη μου αγάπη…

Να το κοιτώ και να το μυρίζω…

Να μου χαμογελά, να το ερωτευτώ για άλλη μια φορά…

Κρασί που δεν θα πιω, μα την καρδιά μου θα γεμίσει…

Να μου θυμίσει πως είναι να τελειώνει…

Μα αυτή την φορά να μην τελειώνει αυτό, να τελειώνω εγώ…

Με τον βλάκα Χάρο, τον ψεύτη,

να παρακαλώ για μια στιγμή ακόμα

Την βάρκα να μην βάλει μπρος

Το νόμισμα μου να μην πάρει

Να είναι η αναμονή γλυκιά,

Και η αγονία πικρή

Και όλα αυτά, για μια στιγμή ακόμη με το γλυκό κρασί μου

Χάρε μου, τι γλυκιά αίσθηση… Διώξε το κρασί… Μην μας δει να φεύγουμε

Και μέχρι να φύγει, πες καμιά μαλακία να περάσει η ώρα…

Από αυτές που έλεγα και γω κάποτε…

Πυξαράς Δημήτρης

Για μια Ελπίδα...

Πίνω νερό στο όνομα σου

Νερό πικρό

Νερό αλμυρό

Βαδίζω στις λάθος επιλογές σου

Σε ακολουθώ

Σε πιστεύω και ας μην είσαι εγώ

Δύνομαι! Λάθος! εξακολουθώ

Σε φαύλες ελπίδες στηρίζω μια αλλαγή

Παυσίπονο του θανάτου είναι η ζωή

Και η ελπίδα καρτερεί

Πυξαράς Δημήτρης

Ο Γ. Ζουγανέλης μιλά στο ΣΚΑΪ για τον "αδερφό" του Σάκη Μπουλά

Συντετριμμένος από την απώλεια του Σάκη Μπουλά, ο Γιάννης Ζουγανέλης μίλησε στην εκπομπή "ΣΚΑΪ" του Νίκου Ευαγγελάτου για τον αδερφικό του φίλο και τις τελευταίες στιγμές που ήταν στο πλευρό του. 

"Το τέλος του με επαναφέρει στην ίδια τη ζωή. Η εικόνα που μένει είναι ό,τι έκανε ο ίδιος μέσα από την τέχνη", είπε αρχικά και συνέχισε: "Αυτό που με κάνει να νιώθω χαρά, λίγο καλύτερα, μέσα στον πόνο, είναι ότι είδα έναν άνθρωπο να γαληνεύει, νιώθοντας την αγαπή των φίλων του. Έφυγε ήσυχος, έφυγε με γλυκύτητα. Οι φίλοι του ερχόντουσαν πάντα με τη διάθεση να του συμπαρασταθούν με αγάπη". 

Οι δυο τους δεν ήταν απλώς φίλοι, αλλά αδέρφια, όπως παραδέχτηκε ο Γιάννης Ζουγανέλης, αναφερόμενος στην πρώτη τους συνάντηση: "Γνωριστήκαμε πριν από 40 χρόνια σε μια οντισιόν του Χατζηδάκη. Του τραγούδησε το “Αστέρι του Βοριά” και κάποια στιγμή τον ρώτησε ο Χατζηδάκης τι όργανο παίζει, γιατί αυτό ήταν προϋπόθεση για το σχήμα. Του λέει “παίζω πίκολο φλογέρα και βγάζει μια φλογέρα ίσα ίσα που φαινόταν ανάμεσα στα μούσια του και έπαιξε εκπληκτικά. Μετά, έξω, αρχίσαμε να μιλάμε, αγκαλιαστήκαμε, σαν να γνωριζόμασταν ήδη... Τον γνώρισα επί χούντας. Όταν ερχόταν σπίτι μου, στα Πατήσια, όταν βλέπαμε αστυνομικούς αρχίζαμε να τρέχουμε για να μας κυνηγήσουν. Ήταν πειραχτήρι...”.

πηγή:newsit.gr