Το γράμμα σου

Το γράμμα σου

Ξέρεις κάτι; Ήθελα απόψε να σου γράψω ένα γράμμα, ναι ένα γράμμα. Αλλά δεν ήξερα που να το στείλω. Άρα αποφάσισα να σου γράψω από εδώ. Να σου γράψω στον πρώτο ενικό και ας ξέρω ότι ποτέ δεν θα το διαβάσεις... Τραγικό; Ναι είναι...

Ξέρεις πάνε σχεδόν 10 χρόνια. Δέκα χρόνια από εκείνο το όμορφο απόγευμα. Αρχές καλοκαιριού, 5,30 το ραντεβού, ήρθες στις 6 παρά. Η πρώτη ματιά, σοκ. Θυμάσαι; Ήταν να βγούμε με μια κοινή φίλη και το νέο αμόρε της... Επιτυχία μεγάλη ο τύπος... Αλλά με εμάς κάτι δεν πήγε καλά και το ξέραμε και οι δύο από την πρώτη στιγμή. Από το πρώτο αμήχανο χαμόγελο, πριν καν το γεια, πριν καν ακούσω την φωνή σου.

Εκείνο το απόγευμα το περάσαμε μαζί, μέχρι αργά το βράδυ. Δεκατρείς Ιουνίου του Δύο χιλιάδες Δέκα. Από εκεί και μετά σε ερωτευόμουν από την αρχή κάθε φορά που σε έβλεπα. Κάθε απόγευμα μετά την δουλειά, κάθε βράδυ μετά την προπόνηση, κάθε πρωί όταν ξυπνούσες στην αγκαλιά μου. Παράνοια. Για αυτή την παράνοια υπαίτια ήσουν εσύ...

Τώρα θα μου πεις, τόσα χρόνια μετά, ποιος θυμάται και τι. Ποιος, τι και γιατί. Ήθελα να σου γράψω για έναν και μοναδικό λόγο: από εκείνο το απόγευμα και μετά, με κατέστρεψες. Δεν μπόρεσα ποτέ να νιώσω κάτι σαν αυτό που ένοιωσα μαζί σου. Δεν το ξαναβρήκα ποτέ! Μου λείπει. Μην χαρείς, σε ξεπέρασα. Αν και, αν κάπου σε δω, έστω και από μακριά, να είσαι σίγουρη ότι πάλι θα σε ερωτευτώ. Ευχή και κατάρα όλο αυτό.

Κείμενο χωρίς συνοχή, που δεν θα διαβάσεις έτσι και αλλιώς. Ούτε κανείς άλλος δεν θα διαβάσει. Άντε ίσως κανένας άσχετος, που δεν θα καταλάβει. Τι να καταλάβει; Πόσα κρεβάτια αλλάξαμε τόσα χρόνια; Πόσες αγκαλιές; Πόσα χίλια; Γιατί; Αυτή την κατάρα την κουβαλάω ακόμα πάνω μου, μέσα μου. Πως μπορεί να εξαγνιστεί το κακό; Εσύ τα κατάφερες; Ποια η συνταγή;

Παράπονο, έτσι; Πονάει αυτό που θα πω, αλλά... Ρε γαμώτο, πόσο σπάνιες μπορεί να είναι κάποιες καταστάσεις; Κάποια συναισθήματα; Πλήρωση σε υπέρτατο βαθμό. Τώρα τι;

Κάτι τέτοια, άτιμα βράδια, θα έδινα τα πάντα, να νιώσω έτσι ξανά έστω και για λίγο. Να νιώσω έτσι έστω και για 5 λεπτά και μετά ας ένοιωθα για πάντα πόνο. Κάπου είχα διαβάσει, ότι οι άνθρωποι λέει, λαμβάνουμε ορθολογικές αποφάσεις. Ή έστω οριακά ορθολογικές. Και πάντα, για να έχουμε κάτι, αποκλείουμε και θυσιάζουμε αμοιβαία κάτι άλλο...

Μαλακίες, για ένα τέτοιο πεντάλεπτο, θα θυσίαζα τα πάντα!

Πυξαράς Δημήτρης

Χωρίς αποχέτευση το μεγαλύτερο τμήμα της Αττικής

Ποιοι δήμοι της Αττικής αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα με την αποχέτευση τους

Στην Ανατολική Αττική τα βροχερά βράδια του χειμώνα μια ανυπόφορη δυσοσμία τυλίγει τις πόλεις και τους οικισμούς. 

Όπως αναφέρει η Καθημερινή οι αντλίες δουλεύουν στο φουλ, αδειάζοντας τις ξεχειλισμένες αποχετεύσεις των πολυκατοικιών στα φρεάτια του δρόμου, με την ελπίδα ότι το νερό θα παρασύρει τα πάντα μακριά. 

Σε κάποιες περιοχές, οι κάτοικοι αντιμάχονται χρόνια τους βιολογικούς καθαρισμούς, με το επιχείρημα ότι θα ρυπάνουν τις θάλασσές τους. Λες και τα λύματα που ρίχνονται στο δίκτυο ομβρίων καταλήγουν στον ουρανό. 

Σε κάποιο ρέμα ή αφύλακτο πηγάδι της Δυτικής Αττικής, ακόμα και δίπλα σε οικισμούς, ακόμα και τη μέρα, κάποιο φορτηγό με λύματα αδειάζει ανενόχλητο το ρυπαρό φορτίο του. Στην ίδια περιοχή, οι γεωτρήσεις αντλούν το μολυσμένο πια νερό για να αρδεύσουν περιβόλια, κήπους, καλλιέργειες.

Αυτή είναι η πραγματικότητα μεγάλου μέρους της Αττικής -των περισσότερων περιοχών εκτός λεκανοπεδίου- όπου δεν υπάρχει αποχετευτικό δίκτυο. Την κατάσταση επιδεινώνει η οικονομική κρίση. 

«Ο κόσμος δυσκολεύεται να δίνει κάθε 15 μέρες ή κάθε μήνα 100 ευρώ στο βυτίο για την εκκένωση του βόθρου. Και έτσι τις ημέρες που βρέχει βγάζουν τις αντλίες και τα χύνουν στον δρόμο. 

Πού πάνε; Λίγο παρακάτω. Στις αυλές, στα χωράφια, οπουδήποτε, αφού δεν έχουμε δίκτυο ομβρίων», λέει ο κ. Χρήστος Μάρκου, δήμαρχος Σπάτων- Αρτέμιδας. «Οι πιο φτωχοί τα αδειάζουν όπου βρουν. Κατά περιόδους δημιουργείται μια πολύ άσχημη κατάσταση», λέει ο κ. Γιώργος Τσουκαλάς, δήμαρχος Ελευσίνας.

Υπό τον φόβο των ευρωπροστίμων, την τελευταία πενταετία, σε αρκετές περιοχές άρχισαν έργα για τη δημιουργία αποχετευτικών δικτύων και βιολογικών καθαρισμών. Οι εκκρεμότητες πολλές:

-Στη Β. Αττική, τα πρώτα τμήματα του δήμου Διονύσου (περιοχές Αγίου Στεφάνου, Ανοιξης και Κρυονερίου) συνδέθηκαν με την αποχέτευση μόλις το 2011. Αρκετά έργα αποχέτευσης βρίσκονται σε εξέλιξη, παράλληλα με την κατασκευή κεντρικών συλλεκτήρων από την ΕΥΔΑΠ, με σκοπό το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου να έχει συνδεθεί την Ψυττάλεια μέχρι το τέλος του 2015.

-Στον δήμο Κορωπίου-Παιανίας άρχισε η κατασκευή αποχετευτικού δικτύου και αγωγών διάθεσης, ενώ κατασκευάζονται συλλεκτήρες και βιολογικός καθαρισμός στο ΝΑ άκρο του αεροδρομίου.

- Στον δήμο Μαρκόπουλου Μεσογαίας, μέρος του αποχετευτικού δικτύου είχε κατασκευαστεί προ ετών, αλλά δεν λειτουργούσε γιατί ήταν ανενεργός ο βιολογικός καθαρισμός. «Τα πρώτα 50 σπίτια συνδέθηκαν στα τέλη Δεκέμβρη», λέει ο δήμαρχος Σωτήρης Μεθενίτης. «Στα τέλη Μαρτίου υπογράφουμε σύμβαση για τη δεύτερη φάση της αποχέτευσης με σκοπό σε 14 μήνες να έχει καλυφθεί το 80% του Μαρκόπουλου. Παράλληλα προσπαθούμε να εντάξουμε σε χρηματοδότηση το αποχετευτικό της Νέας Μάκρης».

- Ο δήμος Μαραθώνα δεν έχει αποχέτευση. «Καταλήξαμε για τη χωροθέτηση βιολογικού, κάναμε προκαταρκτικές μελέτες και τώρα προσπαθούμε να εντάξουμε την οριστική μελέτη του βιολογικού και της αποχέτευσης στο ΕΣΠΑ και την κατασκευή του έργου στο ΣΕΣ 2014-2020», λέει ο δήμαρχος, Ιορδάνης Λοΐζος.

- Ο δήμος Ωρωπού δεν έχει αποχέτευση. Η υπόθεση βρίσκεται στις μελέτες. Τμήμα της περιοχής θα συνδεθεί με την Ψυττάλεια.

- Στον δήμο Σαρωνικού, οι περιοχές Καλυβίων και Κουβαρά θα συνδεθούν μέχρι το καλοκαίρι με τον βιολογικό Μαρκοπούλου (το αποχετευτικό δίκτυο κατασκευάστηκε το 1995 - 2005), ενώ για τις περιοχές Σαρωνίδα, Λαγονήσι, Ανάβυσσος, Φώκαια εκκρεμεί η περιβαλλοντική αδειοδότηση ώστε να ενταχθεί η χρηματοδότηση της αποχέτευσης και της σύνδεσης με την Ψυττάλεια.