Πέμπτη 15 Μαΐου 2014

Λάθος


Και ναι έκανα ενα λάθος
Και το συμπλήρωσα με ενα ακόμα λάθος
Έλα κρίνε με! Κράξε με! Πες μου κατι!
Για το ποσο λάθος είμαι.
Για το ποσο ανεύθυνος!
Πες μου απλα κατι!
Ετσι για να σε ακούσω,
Για να κανω το λάθος να σε ακούσω!
Ίσως κανω το λάθος να κανω το σωστό!
Αλλα όπως και να χει,
Θα είμαι εγω
Πυξαρας Δημήτρης

Τρίτη 13 Μαΐου 2014

Κρυφές Αντοχές

Δεν υπάρχουν αγάπη μου κρυφές αντοχές
Και αν αντέχεις φανερά, θα τρως τον εαυτό σου
Μέρα με την μέρα, ώρα με την ώρα.
Κρυφές αντοχές, σου πουλάν αγάπη και έρωτα
Κρυφές αντοχές, κάτι θα αλλάξει και καλά
Όλα μένουν ίδια, στάχτες, συντρίμμια και αποκαΐδια
Και εσύ τα αναπνέεις βαθιά.

Σε νιώθω, σαν και σένα ήμουν και εγώ
Πίστευα σε κρυφές αντοχές, τυφλές ελπίδες
Κρυφές αντοχές, δηλητήριο στις φλέβες μου
Και αρρώσταινα και δεν ήμουν καλά
 Και όσο και αν θες, και όσο και αν μπορείς
Πλέον μάθετο  καλά,

Δεν υπάρχουν κρυφές αντοχές μωρό μου

Πυξαράς Δημήτρης

Κυριακή 11 Μαΐου 2014

Αν...

Αν, μια λέξη δύο γράμματα
Αν, μια λέξη τόσα λεφτά χαμένα στο τζόγο
Αν, μια λέξη, μια νέα αρχή, ίσως μια επιτυχία
Αν, μια λέξη δύο γράμματα, την κάναν ταινία
                                                             
Και αν, δύο λέξεις, μεγάλο το ρίσκο
Και αν αλλάξει, Και αν μου κάτσει, και αν πετύχω.
Και αν μείνω, και αν…

Και, τρία γράμματα πολλές συζεύξεις.
Και αυτό, και εκείνο, και το ένα και το άλλο…
Αν, και αν βγάζεις άκρη υπέροχα!
Αν και αν δεν βγάζεις άκρη ακόμα ποιο υπέροχα!
Παράξενα τα παιχνίδια των λέξεων…

Όπως και να έχει, άστα γάματα! 

Πυξαράς Δημήτρης

Σκέφτεσαι, το λές;

Ότι σκέφτεσαι να το λες,
Όπου βρεθείς και όπου σταθείς,
Σε Παραλίες, βουνά, ρυάκια και ποτάμια.
Θα χτυπήσεις, θα βραχείς.
Θα πέσεις και θα σηκωθείς.
Ουρές θα κάνουν όσοι σε ακούν,
Όσο είσαι κάτω θα σε περιγελούν,
Μα όταν έρθει η ώρα και αν σηκωθείς,
Μπορεί και να μην μείνει κανείς.

Θα μοιάζεις με αετό , μικρό!
Που στα γεννοφάσκια του, ήταν πολύ χαζό!
Μα τώρα σαν ανοίγει τα φτερά, όλο τριγύρω πετά!
Και τον χαζεύουν όλοι αυτοί, που τώρα εσένα περιγελούν!
Και όλα αυτά με πράγματα απλά,
Με λέξις ίσως και χωρίς ιδανικά,
Θα σου μοιάζουν πολύ απλά,
Τότε που θα έχεις δικά σου φτερά!

Και αν είσαι και λίγο ντροπαλός,
Και δεν σε παίρνει να μιλάς πολύ πολύ,

Σκέψου λίγο τον μικρό μας αετό…

Πυξαράς Δημήτρης

Παρασκευή 9 Μαΐου 2014

(Σε) Θέλω...

Θέλω να σε δώ ένα πρωί,
Κάπου εκεί τυχαία,
Να κάνεις όσα δεν έκανες μαζί μου.
Να χαμογελάς, να γελάς, να διασκεδάζεις.
Να είσαι σε μια ζεστή αγκαλιά, και ας είναι ξένη.
Να μου χαμογελάσεις, να μου πεις ένα γεια!
Να είσαι όπως την πρώτη φορά που σε είδα,
Χαμογελαστή, ξένοιαστη, ευτυχισμένη!
Και ας είσαι αλλού, σε άλλη αγκαλιά
Κάνε τις συστάσεις, να του πω ένα γεια.
Όσο και αν πονάει, θα είναι μεγάλη χαρά!

Σε αυτή την πόλη γίναμε ξένοι, γνωστοί.
Άγνωστοι, γνωστικοί! Λιγομίλητοι, λακωνικοί.
Και τα μάτια σου υπέροχα όπως πάντα!
Το χαμόγελο σου μαγευτικό!
Η ανάσα σου καυτή, καθαριστική!
Και όπως σε κοιτώ, θέλω να βλέπω ότι δεν ζήσαμε μαζί,

Να είσαι μια άλλη εσύ!
Να έχεις μια άλλη ζωή!

Πυξαράς Δημήτρης

Κάνει απαισιοδοξία

Σήμερα από το πρωί, κάνει απαισιοδοξία. Χωρίς κάποιο λόγο. Έτσι απλά! Ξύπνημα, καφές, τσιγάρο, χέσιμο. Όπως κάθε μέρα. Αλλά σήμερα η μέρα είναι διαφορετική, κάνει απαισιοδοξία. Χωρίς λόγο! Και να σου πω και ένα μυστικό; Δεν με νοιάζει ο λόγος. Με ενδιαφέρει ότι κάνει απαισιοδοξία.

Πέρασε και αυτή η μέρα, ήρθε το αύριο. Ένα αύριο απαισιόδοξο. Χωρίς λόγο και αυτό. Όλα πάνε καλά. Όμορφα! Όπως λέω και σε όσους με ρωτούν τι κάνω, πως είμαι: Ησυχία, τάξης και ασφάλεια. Στον κόσμο αρέσει να του λές βαρετά πράγματα. Πουλάει η μιζέρια. Να σε κοιτούν και να νιώθουν ότι είναι καλά. Γίνονται φίλοι σου. Όμορφα πράγματα, άλλωστε είπαμε: Ησυχία, τάξης και ασφάλεια.
Μια μέρα το είπα αυτό σε έναν ταξιτζή  γείτονα, εδώ στην γειτονιά. Μάλλον θα παράκουσε και με παράπονο μου είπε: και γω αγόρι μου, όλη μέρα στο ταξί είμαι… Καμιά ελπίδα! Είχε φανεί λίγο φως στο τούνελ, κάποιος να με καταλαβαίνει.. Αυτό το άτιμο το «και γω» στην αρχή. Που μάλλον δεν ήταν «και γω» αλλά «θέλει μπαταρία το ακουστικό». Αφού με τον παππού δεν έπιασε, είπα να πάω στον γιατρό.

Δεν βρήκα ψυχολόγο, και έκλεισα σε έναν ορθοπεδικό του εοπυυ. Πολύ καλό παιδί, τζιμάνι! Του λέω πως νιώθω και το γιατί, και μου λέει θα κάνουμε μια μικρή επέμβαση στην μέση. Και όλα θα είναι καλά μετά! Δεν κατάλαβα πως η απαισιοδοξία είχε να κάνει με την μέση. Αλλά γιατρός δεν είμαι. Βέβαια, καμιά φορά αν καμιά «φίλη» έχει κανένα θέμα, ρίχνω κανένα μάτι, να πω μια άποψη ρε αδερφέ! Αλλά γιατρός δεν είμαι!

Πέρασε ο καιρός, η απαισιοδοξία έγινε θλίψη, μην σου πω και κατάθλιψη. Πήρα την κιθάρα μου και έπαιξα σε μια πλατεία. Μάζεψα μερικά κέρματα και πήγα σε ένα ψυχίατρο. Από αυτούς που κάνουν καλά τις ψυχές των ανθρώπων και θησαυρίζουν οι φαρμακευτικές. Με πλάκωσε στα χάπια και μου είπε ότι είμαι καλά! Υπήρχε όμως και η εναλλακτική! Αφού ήμουν καλά μπορούσαμε να κάνουμε μερικές συναντήσεις, συνεδρίες τις ονόμασε, για να λύσουμε το θέμα… Θέμα; Μα ήμουν καλά! Και αν δεν ήμουν τι θα κάναμε δηλαδή;

Μάλλον η εγχείριση στην μέση είχε ποιο πολύ λογική.  Ίσως να ήταν εκείνη η λύση και απλά να είχε αποτύχει! Ιατρικά λάθη γίνονται πολύ συχνά. Και στο κάτω κάτω τις γραφής, τι να κάνει σωστά ένας γιατρός που του δίνεις φακελάκι μόνο 500 ευρώ. Σκέφτηκα να πάω να την ξανακάνω! Ποτέ δεν ξέρεις…

Γυρνώντας σπίτι, ένα απόγευμα, από την δουλειά, συνάντησα εκείνον τον πάππου – ταξιτζή! Ξαφνιάστηκα, ήρθε και μου μίλησε πρώτος. Αυτή την φορά άκουγε… «Ρε Δημήτρη» μου είπε «είμαι 60, θα ζήσω 3 χρόνια, τι θα γίνει μετά το ταξί;». Εκείνη την μέρα έκανε απαισιοδοξία και για τον παππού! Νομίζω ότι εκείνη την μέρα με κατάλαβε. Τον άκουσαν να λέει στον περιπτερά μια μέρα, όταν τον ρώτησε τι κάνει, «ησυχία – τάξη  και ασφάλεια».  Και ο περιπτεράς χάρηκε. Και γω στο άκουσμα αυτό, ένιωσα άσχημα, που σε αυτή την γειτονιά, γίναμε 2!

Πυξαράς Δημήτρης

Και μετά, βαρέθηκα

Είναι κάτι στιγμές που λές βαρέθηκα.
Κοιτάς τριγύρω σου και αναγουλιάζεις.
Κλαίς, βρίζεις, ξεσπάς. Δεν αλλάζεις κάτι.
Η ίδια ρουτίνα κάθε μέρα, κάθε ώρα κάθε στιγμή.
Και μετά μου λες ξανά, βαρέθηκα.
Και όλα πάλι από την αρχή.
Μια αρχή βαρετή, ανιαρή και σάπια.
Που δεν αλλάζει και σε βολεύει.
Και γω βαρέθηκα. Και γω σας βαρέθηκα…
Και αυτές οι στιγμές δεν περνάνε.
Δεν πάνε πουθενά, είναι εδώ και μας περιμένουν.
Και συ βαριέσαι, και γω βαριέμαι…
Περνάν οι μέρες, οι νύχτες, οι μήνες.

Απαισιοδοξία, λύπη, θυμός.
Και μετά μου λες, βαρέθηκα.. 

Πυξαράς Δημήτρης