Η συνέχεια της σκέψεις

Ώρες, ώρες, στιγμές, στιγμές

Κάπου εκεί, γυρνάνε όλα στο μυαλό μας

Σκεφτόμαστε πολύ, λέμε λίγα.

Όλα είναι ήρεμα, όμορφα, σκατά

Συμβιβαζόμαστε. Φυτοζωούμε

Υπάρχουμε και απλά καταναλώνουμε οξυγόνο.

Κατάντια; Πραγματικότητα;

Όλα είναι ρευστά,

Και η σκέψη συνεχίζεται…

Πυξαράς Δημήτρης

Φέτος στις διακοπές...

Σκέφτομαι πως έρχεται καλοκαίρι

Κουνούπια, μύγες, έντομα

Και κάπου εκεί θα έρθει και ο Αύγουστος

Θα πάω διακοπές!

Διακοπές στα ίδια, όπως τόσα χρόνια…
Αλλά φέτος χωρίς εσένα!

Στην παραλία μας, χωρίς εσένα,

Στο εκκλησάκι μας, χωρίς εσένα

Στο λιμανάκι, χωρίς εσένα

Ακόμη και στα κατσάβραχα, χωρίς εσένα!

Μόνος.

Αλλά δεν πειράζει, θα κλείνω τα μάτια

Θα σε σκέφτομαι

Και θα είναι σαν να είσαι εκεί

και συ εκει!

Θα μας φαντάζομαι μαζί,

Αγκαλιά, φιλιά, πόλεμος μέσα στην θάλασσα…

Θα είμαι μόνος, αλλά θα είσαι και εσύ εκεί!

Και ας είσαι σε άλλη αγκαλιά…

Πυξαράς Δημήτρης
 

Η ερωμένη

Από την σκέψη στην δράση,

Και από την δράση εδώ, στην παρακμή.

Άραγε θέλει πολύ σκέψη η παρακμή;

Δεν ξέρω, σταμάτησα να την σκέφτομαι.

Προσπάθησα τουλάχιστον, έλπιζα να την αποφύγω.

Να μην με πιάσει, να ξεφύγω. Λίγο κατάντια;

Και όπως χάζευα το φεγγάρι, τους ανθρώπους να περνούν,

Είπα να αλλάξω μάτια, να βρω δύο άλλα ποιο ρομαντικά.

Δεν μπόρεσα να βρώ, και άφησα το δικά μου τα παρακμιακά.

Να κοιτάζουν από την δικιά τους σκοπιά, και να μην με αφήνουν να μην σκέφτομαι,

Την ερωμένη πολλών μας,

Την παρακμή….

Πυξαράς Δημήτρης

Λάθος

Και ναι έκανα ενα λάθος
Και το συμπλήρωσα με ενα ακόμα λάθος
Έλα κρίνε με! Κράξε με! Πες μου κατι!
Για το ποσο λάθος είμαι.
Για το ποσο ανεύθυνος!
Πες μου απλα κατι!
Ετσι για να σε ακούσω,
Για να κανω το λάθος να σε ακούσω!
Ίσως κανω το λάθος να κανω το σωστό!
Αλλα όπως και να χει,
Θα είμαι εγω

Πυξαρας Δημήτρης

Κρυφές Αντοχές

Δεν υπάρχουν αγάπη μου κρυφές αντοχές

Και αν αντέχεις φανερά, θα τρως τον εαυτό σου

Μέρα με την μέρα, ώρα με την ώρα.

Κρυφές αντοχές, σου πουλάν αγάπη και έρωτα

Κρυφές αντοχές, κάτι θα αλλάξει και καλά

Όλα μένουν ίδια, στάχτες, συντρίμμια και αποκαΐδια

Και εσύ τα αναπνέεις βαθιά.

Σε νιώθω, σαν και σένα ήμουν και εγώ

Πίστευα σε κρυφές αντοχές, τυφλές ελπίδες

Κρυφές αντοχές, δηλητήριο στις φλέβες μου
Και αρρώσταινα και δεν ήμουν καλά

 Και όσο και αν θες, και όσο και αν μπορείς

Πλέον μάθετο  καλά,

Δεν υπάρχουν κρυφές αντοχές μωρό μου

Πυξαράς Δημήτρης

Αν...

Αν, μια λέξη δύο γράμματα

Αν, μια λέξη τόσα λεφτά χαμένα στο τζόγο

Αν, μια λέξη, μια νέα αρχή, ίσως μια επιτυχία

Αν, μια λέξη δύο γράμματα, την κάναν ταινία

                                                             

Και αν, δύο λέξεις, μεγάλο το ρίσκο

Και αν αλλάξει, Και αν μου κάτσει, και αν πετύχω.

Και αν μείνω, και αν…

Και, τρία γράμματα πολλές συζεύξεις.
Και αυτό, και εκείνο, και το ένα και το άλλο…

Αν, και αν βγάζεις άκρη υπέροχα!

Αν και αν δεν βγάζεις άκρη ακόμα ποιο υπέροχα!

Παράξενα τα παιχνίδια των λέξεων…

Όπως και να έχει, άστα γάματα! 

Πυξαράς Δημήτρης

Σκέφτεσαι, το λές;

Ότι σκέφτεσαι να το λες,

Όπου βρεθείς και όπου σταθείς,

Σε Παραλίες, βουνά, ρυάκια και ποτάμια.

Θα χτυπήσεις, θα βραχείς.

Θα πέσεις και θα σηκωθείς.

Ουρές θα κάνουν όσοι σε ακούν,

Όσο είσαι κάτω θα σε περιγελούν,

Μα όταν έρθει η ώρα και αν σηκωθείς,

Μπορεί και να μην μείνει κανείς.

Θα μοιάζεις με αετό , μικρό!

Που στα γεννοφάσκια του, ήταν πολύ χαζό!

Μα τώρα σαν ανοίγει τα φτερά, όλο τριγύρω πετά!

Και τον χαζεύουν όλοι αυτοί, που τώρα εσένα περιγελούν!

Και όλα αυτά με πράγματα απλά,

Με λέξις ίσως και χωρίς ιδανικά,

Θα σου μοιάζουν πολύ απλά,

Τότε που θα έχεις δικά σου φτερά!

Και αν είσαι και λίγο ντροπαλός,

Και δεν σε παίρνει να μιλάς πολύ πολύ,

Σκέψου λίγο τον μικρό μας αετό…

Πυξαράς Δημήτρης